In 2006 is er door een Amerikaanse onderzoekster, genaamd Brigitte Vittrup onder meer dan 100 gezinnen een onderzoek gedaan. Alle ouders deden vrijwillig mee en wisten wat het doel en opzet was van het onderzoek. Alle ouders hadden kinderen in de leeftijd van 5 tot en met 7 jaar oud. 

Het doel van het onderzoek was om te kijken of kinderen die videos te zien kregen met verschillende soorten en maten mensen, invloed had op hoe kinderen naar andere mensen keken. Eerst moesten de kinderen een simpele vragenlijst invullen, hierop konden zij aangeven hoe ‘lief’ zij witte en zwarte mensen vonden. Lief werd vervangen door twintig verschillende woorden onder andere ‘oneerlijk’, ‘mooi’ en  ‘nieuwsgierig.

Vervolgens kreeg het gezin huiswerk mee een week lang kijken naar Sesamstraat of een ander programma waar verschillende mensen in te zien waren.

Een tweede groep gezinnen kreeg dezelfde vragenlijst, dezelfde videos als huiswerk mee én nog een opdracht om een lijstje met gespreksonderwerpen die zij konden gebruiken naar aanleiding van het kijken van deze videos.

Een derde groep gezinnen kreeg alleen de vragenlijst en het lijstje met gespreksonderwerpen. Geen video’s. Vijf avonden achtereen moesten zij een ander onderwerp bespreken met hun kinderen.

Vijf gezinnen zijn abrupt gestopt met het onderzoek. De gezinnen deden vrijwillig mee en wisten waar het onderzoek over ging en wat zij ervoor moesten doen. Twee van de vijf zeiden tegen de onderzoekster, ‘Wij willen dit soort gesprekken niet voeren, we willen de nadruk niet op huidskleur leggen’.

Het onderzoek werd uitgevoerd in de multiculturele stad Austin,