Nu we met z’n allen thuis zitten hebben we ineens veel tijd. Als ouder van een klein kind is tijd echter een illusie. Ik ben qua tijdsindeling volledig afhankelijk van de zin en wil van mijn kleine. Al een tijdje struggelen we met haar tweede dutje. Ze wilt hem simpelweg niet doen. Dus hebben we van 11-14u haar eerste dutje, rust en ruimte om ons eigen ding te doen. Daarna zijn we bezig met haar tot 1830u bezig te houden. We, zijn mijn partner en ik. Ouders die er alleen voor staan hebben die mogelijkheid om af te wisselen niet. En ook al heb je het wel, het blijft een uitdaging thuis werken met een dreumes of peuter.

Daarom 7 tips die helpen om je kind alleen te leren spelen.

Hoe je een dreumes en peuter zelfstandig leert spelen

1. Ritme en regelmaat

Dreumesen en peuters houden van ritme en regelmaat. Hierdoor weten ze wat er van hen verwacht word. Des te duidelijker je hen dit aanbied des te gemakkelijker zij erin meegaan. Een vast alleen-speel momentje dat bijvoorbeeld na de lunch volgt of na het dutje werkt het beste. Probeer dit op normale dagen zoveel mogelijk hetzelfde te houden.

2. Vul het liefdesbekertje

Zorg dat je tijd vrijmaakt om echt met je kind te spelen. Op kindniveau, niet vanaf de bank of je kind in de kinderstoel en jij aan tafel. Écht op de grond en je kind volgen. Op de plek waar je kind vrij is. Hiermee vul je als het ware hun aandachtbekertje met waar zij behoefte aan hebben. Daar kunnen ze dan op teren wanneer jij bijvoorbeeld gaat koken. En als je dan samen speelt, probeer er niet stiekem een woorden, kleuren of vormenlesje van te maken. Probeer je kind te volgen in zijn of haar spel. Het gaat nu echt alleen dat aandachtbekertje vullen.

3. Bereid het voor

Leg van tevoren speelgoed klaar waarmee jouw kind alleen tijdens het alleen spelen mee mag spelen. Denk aan uitdagend en leuk speelgoed dat je kind zelfstandig kan uitvoeren.

4. Leg je verwachtingen uit

Ondanks dat je kind misschien nog niet praat, is het wel belangrijk dat jij praat en verteld wat je verwacht. Leg kort en krachtig uit wat je gaat doen en wat je precies verwacht.

[download_after_email id=”3171″]

5. Geef complimenten

Als je je kleine zelfstandig ziet spelen, zorg dan dat je benoemd wat je daarvan vind en welk gevoel het je geeft. Een mooi moment om het aandachtbekertje te vullen met jouw verwachtingen.

6. Erken de gevoelens

Soms worden kinderen boos, het duurt te lang of iets lukt hen niet of eén van de andere talloze redenen. Probeer dan zelf rustig te blijven en het gevoel te erkennen. Bijvoorbeeld ‘ik snap het. Je wilt dat ik met je kom spelen en je vind het niet leuk dat het nu niet kan.’. Het erkennen van het gevoel betekent niet dat je gelijk stopt met waar je mee bezig bent. Het eten moet ten slotte op tafel komen toch? Het betekent puur en alleen erkennen van het gevoel.

7. Pas aan waar nodig

Kijk wat haalbaar is en maak aanpassingen. Soms is je kind het spel zat, dan kun je het een nieuwe activiteit aanbieden. Soms helpt een knuffel. En soms wilt je kind gewoon even bij je zijn. Benoem bijvoorbeeld dat terwijl het eten staat te koken dat je nu even tijd hebt maar daarna weer verder gaat.

8. Gun je kind de tijd om het te leren

Verwacht niet dat het je kind de eerste keer lukt. Oefen het meerdere keren. Gun je kind de kans om het te leren. Wanneer het 3 minuten gelukt is, is het tijd voor een feestje. Hopelijk lukt het een volgende keer 4 minuten